Sheherazade

Tregomë për ëndrrën në të cilën i nxjerrin trupat nga liqeni
e me rroba të ngrohta prap i veshim.
Si vonë ish, e askush gjumë s’kish,
kuajt që vraponin
aq sa që kuaj ishin harronin.
Nuk është si pemë rrënjët e së cilës diku mbarojnë,
është si këngë në radion e një polici më fort,
Si mblodhëm tapetin që të kërcenim,
dhe ditët, e kuqe e ndezur ishin,
dhe kur putheshim, çdo herë
një mollë tjetër gjindej për t’u prerë.
Shihe dritën nga dritarja. Do të thotë është mesi i ditës,
do të thotë jemi të pangushëllueshëm.
Tregomë se si e gjithë kjo, përfshirë dashurinë, ka për të na shkatërruar.
Këta, trupat tanë, nga drita pushtuar.
Tregomë që s’do mësohemi dot kurrë.

©Kozi Nasi

 

English original version:

Scheherazade

Tell me about the dream where we pull the bodies out of the lake
and dress them in warm clothes again.
How it was late, and no one could sleep, the horses running
until they forget that they are horses.
It’s not like a tree where the roots have to end somewhere,
it’s more like a song on a policeman’s radio,
how we rolled up the carpet so we could dance, and the days
were bright red, and every time we kissed there was another apple
to slice into pieces.
Look at the light through the windowpane. That means it’s noon, that means
we’re inconsolable.
Tell me how all this, and love too, will ruin us.
These, our bodies, possessed by light.
Tell me we’ll never get used to it.

©Richard Siken