Emrat

Po përpiqem të flas për ty pa
të ta përmendur emrin, dhe them: shkuam
të shihnim një film mbrëmë, duke nënkuptuar

ty dhe mua, ose: ajo më trajton shumë mirë,
duke dashur të them që ti më do, ose, po darkoj
në ushqim Indian sonte, duke lënë idenë

e një darke për dy, nën dritën e qirinjve. S’është bash e lehtë
ta fsheh emrin tënd  nga veshët e sime mëje,
por përpiqem e përpiqem sepse,

më pengon t’ia dëgjoj at’ përdredhje
dhe lëshim goje – siç edhe përpiqem
të mos e imagjinoj në këmbë tek lavamani i kuzhinës

në mesnatë – e uritur pë ushqim a dashuri,
edhe pse e di që do të pelegrinojë përsëri e përsëri
tek ajo pika e shenjtë, sikur bufi,

që s’harron kurrë që prenë e vet e dallon
më mirë në errësirë. Kam mësuar tashmë t’ua përmend emrat
me karar dashurive të mia. Ti e di, apo jo,

që emry yt kurrë nuk do të shpëtojë.
nga buzët e sime mëje. Të kërkoj ndjesë.
E kupton sa fort dua që ti – që ne – të mbijetojmë?

©Kozi Nasi

English original version:

Names

I am trying to talk about you without
mentioning your name, so I say: we 
went to see a film last night, meaning

you and I, or she treats me very well,
as in, you love me, or I’m going out 
for Indian tonight, implying a candle-

lit dinner for two. It isn’t always easy
keeping your name sheltered from my
mother’s ears, but I try and try because

it keeps me from hearing that twist and
drop of her mouth – the way I try not to
imagine her standing next to the kitchen

sink at midnight – hungry for food or love,
though I know she shall pilgrimage to that
sacred spot over and over, the way the owl

never forgets it can see its prey best in the
dark. I have now learnt to name my loves
sparingly. You know this, don’t you, how

your name will never leave my mother’s
lips? I want to apologise. You do know
how much I want you – us – to survive?

© Mary Jean Chan