Sekreti

Dy vajza zbulojnë
sekretin e jetës
një vargu të beftë
poezie.

Unë, që sekretin
nuk e di
e kam shkruar vargun.
Më thanë

(nëpërmjet një personi të tretë)
që e kishin gjetur
por jo se ç’ish’
madje as se cili

varg ish’.
Tanimë, pa dyshim,
një javë e ca më pas,
ato e kanë harruar sekretin,

vargun,
titullin e poezisë.
I dua që gjetën ç’ka unë
nuk gjej dot,

Dhe që më deshën mua
për vargun që paskam shkruar.
Dhe që pastaj  e harruan,

kështu që

edhe një mijë herë,
deri sa vdekja t’u vijë,
ato ta gjejnë sërish
vargjesh të tjera,

ndodhish të reja.
Dhe që deshën ta dijnë,

që supozuan
se ekziston një sekret i tillë
Po, për këtë
në veçanti.

 

©Kozi Nasi

 

English original version:

 

The Secret

Two girls discover
the secret of life
in a sudden line of
poetry.
I who don’t know the
secret wrote
the line. They
told me

(through a third person)
they had found it
but not what it was
not even

what line it was. No doubt
by now, more than a week
later, they have forgotten
the secret,

the line, the name of
the poem. I love them
for finding what
I can’t find,

and for loving me
for the line I wrote,
and for forgetting it
so that
a thousand times, till death
finds them, they may
discover it again, in other
lines

in other
happenings. And for
wanting to know it,
for
assuming there is
such a secret, yes,
for that
most of all.
©Denise Levertov