Kisha e detit

Jepmë një kishë

bërë e gjitha me kripë.

Le të tymojnë e t’fërshëllejnë

muret

kur unë të kthehem në breg.

 

Falmë hirësinë

e një quke të re

në faqe, ngritjen e kaltër

dhe lëkurën a sapuntë të mëmës

të më  përshëndesë.

 

Fshihmë në  një dhomë

pa dritare.

Mos më lër të shoh

delfinët tek kërcejnë

si presje

 

për k’të lutje ujore

që vjen si bujtëse

llampash qiellore

në mbrëmjen prej boje.

Qiellit le të varen

 

deri sa të zhduken

konstelacioneve përfund –

heronjtë dhe kafshët

tejet të zënë e të shndritshëm

për t’i parë.

©Kozi Nasi

 

 

English original version:

 

Sea Church

 

Give me a church

made entirely of salt.

Let the walls hiss

and smoke when

I return to shore.

 

I ask for the grace

of a new freckle

on my cheek, the lift

of blue and my mother’s

soapy skin to greet me.

 

Hide me in a room

with no windows.

Never let me see

the dolphins leaping

into commas

 

for this water-prayer

rising like a host

of sky lanterns into

the inky evening.

Let them hang

 

in the sky until

they vanish at the edge

of the constellations —

the heroes and animals

too busy and bright to notice.

©Aimee Nezhukumatathil