Kur kërcen flutura

Rrinte shtrembër në tavolinë
atë të parën ditë.
“Më quajnë Jasmine.”
(E sigurt’ Kate ose Jane do t’i shkonte më mirë)

Dyzetë – e pak dhe e shëndoshë,
me një trup që
rrallë lëvizur kish,
e me një bishtalec të trishtë
që si bisht gomari
i varej në shpinë.

Mendova si do t’shkonte –
nëse do të vinte sërish
javën në vijim.
Dhe befas u gëzova
kur erdhi.

E akoma më tepër
teksa javët
u shndërruan në muaj –
dhe flutura
që kaq kohë ish’ shtrënguar
në krisalisin e deformuar
të zbulohej filloi.

Më duket se bën diçka tjetër
të martave në darkë tashmë.
Sa keq.

©Kozi Nasi

 

English original version:

Butterfly Dancing

She stood crookedly at the desk
on that first day.
‘I’m Jasmine.’
(Surely Kate or Jane would have suited her better)

Forty-something and heavy,
with a body
that had rarely moved,
and a sad pigtail
that hung down her back
like Eeyore’s tail.

I wondered how she’d go –
If she’d turn up again
next week.
And was pleasantly surprised
when she did.

Even more so
as the weeks
turned into months –
and the butterfly
that had been for so long
cramped in its lumpy chrysalis,
began to emerge.

Seems she’s doing something else
on Tuesday nights now.
Pity.

©Alison Cassidy