Kushtore

Thuaj e nesërmja nuk vjen. Thuaj hëna shndërrohet në gropë akulli. Thuaj pema e përtypshme e ëmbël nguroset. Thuaj dielli ësht’ një zjarr i qelbur gome të zezë. Thuaj sytë e bufit janë shpime gjilpëre. Thuaj rakuni ësht’ një njollë zifti e nxehtë. |Thuaj bluza ësht’ gjësend plastik për t’u hedhur. Thuaj kuzhina ësht’ kufomë lope. Thuaj s’kemi për ta parë: të ardhmen e ndritur ngecur si yll endacak, pa u afruar kurrë, pa rrezëllitur. Thuaj s’e takojmë kurrë atë njërën. As atë tjetrin. Thuaj momentet e fundit i kalojmë symbërthyer tek njëri-tjetri, bashkë duar-lidhur duke shtrënguar qenin, duke parë si digjet qielli. Thuaj, S’ka rëndësi. Thuaj, Kaq do të mjaftonte. Thuaj po këtë do të doje: ne...

Preokupimet e gushtit

Një listë bëra k’të mëngjes të fiksimeve të mija e aty ishe dhe ti. Dhe pritja, dhe falja, dhe kartmonedhat pesë-dollarëshe, dhe despotët, teleskopët, fshehtësia, bukuria, komedia e heshtur, dhe pritja. Mund të heq dorë nga të gjitha k’to veç të futem n’at’ shtrat un’e ti fjetëm një herë bashkë. Çfarë do të ndodhte at’herë? Shikoje ç’do film së prapthi dhe ësht’ elegji. Kaloje shpejt dhe ësht’ gallatë. Përpiqem të mos lidhem. Ama Linkolni! Xixa shoh kur i hedh sytë.   ©Kozi Nasi   English original version:   The August Preoccupations So this morning I made a list of obsessions and you were on it. And waiting, and forgiveness, and five-dollar bills, and despots, telescopes, anonymity, beauty, silent...

Kisha e detit

Jepmë një kishë bërë e gjitha me kripë. Le të tymojnë e t’fërshëllejnë muret kur unë të kthehem në breg.   Falmë hirësinë e një quke të re në faqe, ngritjen e kaltër dhe lëkurën a sapuntë të mëmës të më  përshëndesë.   Fshihmë në  një dhomë pa dritare. Mos më lër të shoh delfinët tek kërcejnë si presje   për k’të lutje ujore që vjen si bujtëse llampash qiellore në mbrëmjen prej boje. Qiellit le të varen   deri sa të zhduken konstelacioneve përfund – heronjtë dhe kafshët tejet të zënë e të shndritshëm për t’i parë. ©Kozi Nasi     English original version:   Sea Church   Give me a church made entirely of salt. Let the walls hiss and smoke when I return to...

Letër Ruse

Thuhet se, e kaluara i ngjit të tashmes si mastiç, se jemi miza në përpjekje për t’u çliruar. Thuhet se dikush nuk mund t’i ndërrojë rrobat me të cilat i lindi shpirti.   Unë, pra nuk do të shkoja aq larg dhe nuk jam as Rembrandti zot i territ të gjelbër e të zi, as pendët e skifterit tek klith duke rënë prej qiellit. ©Kozi Nasi   English original version: Russian Letter   It is said, the past sticks to the present like glue, that we are flies struggling to pull free It is said, someone cannot change the clothes in which their soul was born.   I, however, would not go so far Nor am I Rembrandt, master of the black and green darkness, the hawk’s plumes as it shrieks down from the sky ©John...

Dëshirë për qershi

“Je e çmendur dhe gjuha të ka përfundimisht shije qershie.” – më thua, por unë vazhdoj lidh bishta qershish nyje me gjuhën time frut-shpërthyer e me ankesat e tua qesh. Numra të kuq neoni më sjellin ndermend buzët e tua mbi të mijat. Shtrëngoj anën boshe të shtratit, duke uruar të isha ende sado pak në mendjen tënde. Unë dhe ti ishim të ngjashëm por u ndeshëm në jetë tashma ekzistuese. Imagjinoj gojën që hapet dorën, që jugut lëviz sikur të rrëshqasë sirtarit të thikave të një eklipsi diellor total. Gjashtë teke gëlltitur për të të harruar emrin dhe krejt arsyet pse të dua. Por ndërkohë veç, rrija aty, me të (jo me ty) duke qarë për bishta qershish. ©Kozi Nasi   English original version: Craving...